قلب آروم من

روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد. در رگ ها نور خواهم ریخت. و صدا خواهم در داد: ای سبدهاتان پر خواب! سیب آوردم، سیب سرخ خورشید. خواهم آمد، گل یاسی به گدا خواهم داد. زن زیبای جذامی را، گوشواری دیگر خواهم بخشید. کور را خواهم گفت: چه تماشا دارد باغ! دوره گردی خواهم شد، کوچه ها را خواهم گشت. جار خواهم زد: آی شبنم، شبنم، شبنم! رهگذاری خواهد گفت: راستی را شب تاریکی است. کهکشانی خواهم دادش. روی پل دخترکی بی پاست، دب اکبر را بر گردن او خواهم آویخت. هر چه دشنام از لب ها خواهم برچید. هر چه دیوار، از جا خواهم بر کند. رهزنان را خواهم گفت: کاروانی آمد بارش لبخند! ابر را، پ...

ادامه مطلب